Water, we hebben een eigen bron; maar toch

Infrastructuur is een breed begrip, eigenlijk zijn dat allemaal zaken waar je niet zonder kunt. Water is zoiets waar je echt niet buiten kunt. Elke mens bestaat op moleculair niveau voor 99% uit water, dus dat wil je wel geregeld hebben.

We hebben op ons land een eigen bron

Je hebt een eigen bron, dus met wat leidinkjes hier en daar is het snel geregeld zou je denken, toch? Nou, het ligt wel wat genuanceerder. De eigen bron hebben wij uiteraard onderzocht. Daar waar wij hem verwachtten, bleek de bron niet te zitten. Na wat onderzoek en gesprekken met locals werd de bron gelukkig ontdekt.

Maar ja, die bron was oud, slecht onderhouden en erg klein. Het bleek een soort grote wasbak te zijn die voor opslag moest doorgaan. Na wat metingen was de opbrengst misschien net genoeg om een bescheiden huis van water te voorzien. Dat is duidelijk veel te weinig, wij gaan uit van zeker 6-10 aangesloten gebruikers.

En dan moet je dus een andere oplossing verzinnen. Aansluiten op het dorp water systeem lijkt simpel, maar bracht de nodige weerstanden met zich mee. Het voert te ver om daar op in te gaan, maar er was wel enige logica waarom dit misschien niet zo’n goed idee was. Tja, en wat moet je dan…?

 

 

En daar begon een serieuze zoektocht. Een aantal jaren geleden hadden een 5-tal omringende dorpjes een volledig nieuwe wateraanvoer gemaakt. Dit water is afkomstig van een van de bergtoppen in de nabije omgeving. Super schoon natuurlijk (bron)water, wat wil je nog meer.

Nou dat wilden wij uiteraard ook wel, maar zie dat maar eens te organiseren. Na de nodige gesprekken en veel hersen brekende bedenksels, kwam er toch een lumineus idee. Wat bleek, in alle dorpen waren grote water opslag tanks gebouwd. Maar de hoeveelheid water die van de berg afkomt is dermate groot dat er onder normale omstandigheden een fors overschot is. Dit overtollige water moet weg kunnen, anders veroorzaakt het problemen. Er is voor een eenvoudige oplossing gekozen door het overtollige water in een nabije beek te leiden.

Die oplossing werkte prima, maar was eigenlijk toch verspilling van uitstekend drinkwater. De gedachte ontstond om dit water richting ons land om te leiden, wat voor onze doeleinden ruim voldoende zou zijn. Mooi, geregeld dus? Nou nee, er was wel een “kleine” issue. Nou klein is een beetje een understatement, zeg maar een serieuze issue. De plaats waar het water in het beekje geleid werd, was zo’n 2,5 kilometer verder de berg op. Er moest dus 2,5 kilometer leiding gelegd gaan worden dwars door bos en land van buren…

Dat dit niet helemaal zonder slag of stoot is verlopen mag duidelijk zijn. Zonder grote inspanningen van onze lokale contacten zou dit ook nooit gelukt zijn. Dat proces heeft heel wat voeten in aarde gehad.

 

 

En dan blijkt dat je teveel water hebt

Teveel water, kan dat dan? Ja hoor, echt waar. Er is een 17 kubieke meter watertank gebouwd, meer dan genoeg voor allerlei plannen die we hebben. Die watertank bleek bij het vullen na een half uur al helemaal vol te zitten. Dus wij hebben ook overtollig water en niet zo weinig ook. Maar dat komt ons niet slecht uit, want er stond al iets anders gepland om daar volop gebruik van te maken.

Daar waar wij voorheen dachten dat onze eigen bron zich ongeveer midden op het land bevond, hebben wij een vijver gepland. Dat was helemaal geen prioriteit, maar dit project moest in verband met al het overtollige water naar voren worden gehaald. Op de header foto kun je de omtrekken al zien, maar we doen dat in fasen. Prioriteit was nu de basis uitgraven en een opvangbekken creëren voor het overtollige water. En dat is wat ons betreft prima gelukt.

 

 

Het formaat past mooi in het landschap, het is een vijver van 16×17 meter geworden. Althans in de 1e fase, later willen we een en ander waarschijnlijk nog wat verbreden. Er is aan de bergzijde voldoende ruimte tot de weg om het verloop vanaf die zijde vlakker te maken. Omdat deze vijver in principe een functie krijgt als zwemvijver is toegang vanaf nul niveau wenselijk. De uitvlakking wordt dan waarschijnlijk als een “zandstrand” uitgevoerd.

 

 

Best een mooi plaatje vinden we zelf, nu al. Ook de buren zijn enthousiast, een zwemvijver in de nabijheid zien ze wel zitten. Hoewel het best wat langer duurde alvorens de vijver vol was, was ook hier overtollig water van toepassing. Dat wil zeggen dat er een overloop gemaakt is, zodat de vijver zelf niet overstroomd. Vervolgens is er ook via de overloop een vrij constante stroom water. Op dit moment laten we dat door de natuur zelf oplossen. Het water zoekt zelf zijn weg en komt uiteindelijk in de beek die helemaal onder langs ons grondstuk verloopt.

Ook dat gaan we toekomstig nog in andere banen leiden, maar dat is een project apart. Iets van een extra, natuurlijke vijver met vissen en andere lokale flora en fauna. Wil je meer weten? Neem gerust contact met ons op.